Yoğun korku tepkisi
Korkulan nesne veya durumla karşılaşınca ağlama, donakalma, kaçma, ebeveyne yapışma ya da panik benzeri tepki.
0–18 Yaş · Ankara Beştepe
Hayvan, iğne, kan, yükseklik, fırtına, kapalı alan veya başka belirli durumlara yönelik yoğun korku; çocuğun yaşına, kaçınma düzeyine ve günlük yaşam üzerindeki etkisine göre değerlendirilir.
Her korku fobi değildir
Çocuklukta karanlık, hayvanlar veya ayrılık gibi bazı korkular gelişimin doğal bir parçası olabilir. Özgül fobide ise belirli bir nesne ya da durum, gerçek riskle orantısız yoğunlukta korku ve kaçınmaya yol açar; okul, sağlık hizmeti, sosyal yaşam veya aile düzeni belirgin biçimde etkilenebilir.
Küçük çocuklar korkularının aşırı olduğunu ifade edemeyebilir. Ağlama, donakalma, ebeveyne yapışma, kaçma veya öfke tepkileri görülebilir. Ergenlerde kişi korkunun ölçüsüz olduğunu bilse bile bedensel kaygıyı ve kaçınmayı durdurmakta zorlanabilir.
Hayvan, doğal çevre, kan–enjeksiyon–yaralanma ve durumsal korkular sık görülen örneklerdir. Kan veya iğne korkusunda bazı çocuklarda tansiyon düşmesi ve bayılma eğilimi olabileceği için terapi planı fobinin türüne göre uyarlanır.
Uzm. Dr. Emine Taşyürek hakkında →Korkunun yaşam alanını daraltması
Korkunun gelişim dönemine uygunluğu, ne kadar sürdüğü, kaçınmanın düzeyi ve günlük yaşamı ne ölçüde etkilediği birlikte değerlendirilir.
Korkulan nesne veya durumla karşılaşınca ağlama, donakalma, kaçma, ebeveyne yapışma ya da panik benzeri tepki.
Hayvan görme olasılığı nedeniyle parka gitmeme, iğne korkusuyla sağlık hizmetinden kaçınma veya asansör kullanamama.
Çarpıntı, terleme, titreme, nefesin hızlanması, bulantı, baş dönmesi ya da karın ağrısı.
Korkulan durum gerçekleşmeden günler önce endişelenme, sürekli güvence isteme veya planları iptal etme.
Ailenin güzergâh, tatil, sağlık randevusu ya da günlük etkinliklerini korkuya göre değiştirmesi.
Geziye katılmama, ders veya etkinlikten kaçınma, arkadaş ortamında utanma ve özgüvenin etkilenmesi.
Korkunun türü, işlevi ve gelişimsel bağlamı
Değerlendirme yalnızca korkunun adını değil; tetikleyiciyi, kaçınma döngüsünü, güvenlik davranışlarını ve eşlik eden durumları anlamayı amaçlar.
Korkunun ne zaman başladığı, olumsuz bir deneyimle ilişkisi, ailede kaygı öyküsü ve yaşa göre beklenen korkular ele alınır.
Korku düşünceleri, bedensel belirtiler, kaçınma davranışları ve ailenin verdiği yanıtlar yaşa uygun biçimde değerlendirilir.
Okul, sağlık, sosyal yaşam ve aile düzenine etkisi; başka kaygılar, travma belirtileri veya nörogelişimsel özelliklerle birlikte incelenir.
Terapi uygunsa çocuğun katılımıyla en hafiften en zorlayıcıya ilerleyen kişisel bir korku hiyerarşisi hazırlanır.
Kanıta dayalı, yaşa uygun ve iş birliğine dayanan süreç
Tedavinin hızı ve yöntemi çocuğun yaşı, korkunun türü, kaçınmanın düzeyi ve eşlik eden klinik ihtiyaçlara göre belirlenir.
Korku sisteminin nasıl çalıştığı, kaçınmanın kısa vadede rahatlatıp uzun vadede korkuyu nasıl sürdürebildiği çocuk ve aileye anlatılır.
Felaketleştirici düşünceleri fark etme, kaygı belirtilerini anlama ve baş etme becerileri yaşa uygun yöntemlerle ele alınır.
Korkulan uyarana, çocuğun bilgisi ve katılımıyla, güvenli ve planlı basamaklarda yaklaşılır; amaç kaygıyla kalabilme becerisini geliştirmektir.
Çocuğun korkusunu küçümsemeden, gereksiz güvence ve kaçınmayı azaltan; cesareti ve bağımsızlığı destekleyen tutumlar çalışılır.
Kan–enjeksiyon fobisinde bayılma eğilimi veya travmayla ilişkili korkularda terapi tekniği klinik profile göre uyarlanabilir.
Birden fazla kaygı alanı, depresyon veya başka güçlükler varsa tedavi planı bunları da kapsayacak şekilde genişletilir.
Zorlamak ile desteklemek arasındaki denge
Bu öneriler genel bilgilendirmedir; kişisel korku hiyerarşisi ve terapi planının yerine geçmez.
Bağlantılı değerlendirme ve destek alanları
Kaygı düşünceleri ve davranışsal kaçınmayla çalışılan yapılandırılmış yaklaşım
İnceleyin →Belirli bir nesnenin ötesine yayılan endişelerin değerlendirilmesi
İnceleyin →Okula yönelik yoğun kaygı ve kaçınma durumları
İnceleyin →Travmatik yaşantılarla ilişkili belirtilerde uygunluk değerlendirmesi
İnceleyin →Sık sorulan sorular
Yanıtlar genel bilgilendirme amaçlıdır. Her çocuğun gelişimi, belirtileri ve klinik gereksinimi farklıdır.
Hayır. Korkunun gelişim dönemine uygunluğu, yoğunluğu, sürekliliği ve günlük yaşamı ne ölçüde kısıtladığı değerlendirilir.
Bazı gelişimsel korkular azalabilir; ancak yoğun kaçınma ve işlev kaybı sürüyorsa değerlendirmeyi ertelemek korku alanının genişlemesine yol açabilir.
Hayır. Maruz bırakma, habersiz ve zorlayıcı karşılaştırma değildir; çocuğun katılımıyla, planlı ve kademeli biçimde yürütülen terapötik bir yöntemdir.
Çocuk ve ergenlerde bilişsel davranışçı terapi ve uygun biçimde planlanan kademeli maruz bırakma temel yaklaşımlar arasındadır.
Evet. Kan–enjeksiyon–yaralanma tipinde bazı kişilerde vazovagal yanıt görülebilir. Bu nedenle değerlendirme ve teknik seçimi fobi türüne göre yapılır.
İlaç özgül fobide rutin ilk seçenek değildir. Eşlik eden başka bir kaygı bozukluğu veya klinik durum varsa çocuk psikiyatristi ayrıca değerlendirebilir.
Bazı değerlendirme ve terapi basamakları online yürütülebilir; ancak çocuğun yaşı, korkunun türü, güvenlik ve maruz bırakma koşulları hekim tarafından değerlendirilmelidir.
Randevu ve iletişim
Ankara Beştepe’de yüz yüze değerlendirme ve klinik olarak uygun durumlarda online görüşme seçenekleri hakkında bilgi alabilirsiniz.
