Daha küçük davranışlara dönüş
Bebeksi konuşma, yeniden yardım isteme, tek başına yapabildiği işleri yapmak istememe veya tuvalet alışkanlığında gerileme.
0–18 Yaş · Ankara Beştepe
Kardeş kıskançlığı çoğu zaman sevgi, ilgi ve aile içindeki yerini kaybetme kaygısıyla ilişkili doğal bir duygudur. Yoğunluğu, süresi, saldırganlık ve çocuğun günlük işlevselliğine etkisi değerlendirilerek aileye özgü bir yaklaşım planlanır.
Bir duygu; tek başına hastalık değil
Yeni bir bebeğin gelişi, kardeşler arasında karşılaştırılma, ilginin paylaşılması veya gelişimsel değişimler çocukta kıskançlık, öfke, üzüntü ve rekabet duyguları oluşturabilir. Bu duygular tek başına psikiyatrik bozukluk anlamına gelmez.
Çocuk daha küçük yaş davranışlarına dönebilir, daha fazla ilgi isteyebilir, kardeşine yaklaşırken kararsızlık yaşayabilir veya ebeveyne öfke gösterebilir. Kıskançlığın nasıl ifade edildiği çocuğun yaşı, mizacı, dil becerisi ve aile içi ilişkilere göre değişir.
Değerlendirme; davranışın şiddeti, sürekliliği, kardeşin güvenliği, uyku–yeme düzeni, okul işlevi ve çocuğun genel duygu durumunu ele alır. Amaç çocukları suçlamak ya da birini “kıskanç” diye etiketlemek değil; ilişkinin daha güvenli ve dengeli hale gelmesini sağlamaktır.
Uzm. Dr. Emine Taşyürek hakkında →Uyum sürecinde farklı biçimlerde görülebilir
Belirtiler yeni kardeş döneminde geçici olabilir. Şiddet, süre, güvenlik ve aile–okul yaşamına etkisi klinik değerlendirme ihtiyacını belirler.
Bebeksi konuşma, yeniden yardım isteme, tek başına yapabildiği işleri yapmak istememe veya tuvalet alışkanlığında gerileme.
Ebeveynin dikkatini sürekli bölme, yalnız kalamama, sık yakınma ya da olumsuz davranışla ilgi toplamaya çalışma.
Kardeşe vurma, itme, eşyasına zarar verme, tehdit etme veya ebeveyne yönelik yoğun öfke nöbetleri.
Sessizleşme, oyundan uzaklaşma, “beni sevmiyorsunuz” ifadeleri, değersizlik veya yalnızlık hissi.
Her alanda kimin daha çok sevildiğini, başarılı veya ayrıcalıklı olduğunu sorgulama ve sürekli yarışma.
Uykuya geçiş güçlüğü, iştah değişikliği, bedensel yakınmalar veya okul davranışında belirgin değişim.
Davranışın taşıdığı duyguyu ve aile bağlamını anlamak
Değerlendirme yalnızca problem davranışa değil; çocuğun duygusuna, gelişim dönemine, aile düzenine ve kardeşlerin güvenliğine odaklanır.
Yeni kardeş, taşınma, okul başlangıcı, boşanma veya aile içi başka değişikliklerle belirtilerin ilişkisi ele alınır.
Çocuğun yaşına uygun oyun veya görüşmeyle duyguları; ebeveynin gözlemleri, tepkileri ve zorlandığı anlar değerlendirilir.
Kardeşlerin rolleri, karşılaştırmalar, özel zaman, sorumluluk dağılımı, disiplin biçimi ve güvenlik kuralları incelenir.
Belirgin kaygı, depresif belirtiler, DEHB, gelişimsel güçlükler, travma veya aile stresinin davranış üzerindeki etkisi değerlendirilir.
Çocuğu değil ilişki döngüsünü değiştirmek
Yaklaşım; çocuğun yaşına, kardeşlerin ilişki biçimine, güvenlik riskine ve ailedeki stres kaynaklarına göre bireyselleştirilir.
Kıskançlık, öfke ve üzüntünün kabul edilebilir duygular olduğu; zarar veren davranışların ise sınırlandırıldığı açık bir dil oluşturulur.
Adil ama her zaman aynı olmayan ihtiyaç karşılığı, tutarlı sınırlar, özel zaman ve olumlu davranışı fark etme üzerinde çalışılır.
Küçük çocuklarda oyun yoluyla duygu ifadesi; daha büyük çocuklarda düşünce, problem çözme ve duygu düzenleme becerileri desteklenebilir.
Paylaşma zorunluluğu yerine sınır, sıra alma, onarma ve çatışma çözme becerileri yapılandırılmış biçimde öğretilebilir.
Rutinler, ebeveynler arası tutarlılık, her çocukla bireysel zaman ve yaşa uygun sorumluluklar yeniden planlanabilir.
Kaygı, depresyon, dikkat güçlüğü veya aile içi yoğun çatışma varsa değerlendirme ve destek planı bu alanları da kapsar.
Eşitlik değil, ihtiyaçlara duyarlı adalet
Bu öneriler genel bilgilendirmedir; şiddet, güvenlik riski veya belirgin işlev kaybında kişisel değerlendirme gerekir.
Bağlantılı değerlendirme ve destek alanları
Yaşa ve klinik ihtiyaca göre çocuk, ergen ve aile odaklı çalışmalar
İnceleyin →İçe çekilme, değersizlik ve belirgin işlev değişiklikleri
İnceleyin →Aile değişiklikleri ve güvenlikle ilişkili yoğun endişeler
İnceleyin →Klinik olarak uygun durumlarda ebeveyn görüşmesi seçenekleri
İnceleyin →Sık sorulan sorular
Yanıtlar genel bilgilendirme amaçlıdır. Her çocuğun gelişimi, belirtileri ve klinik gereksinimi farklıdır.
Evet, belirli ölçüde kıskançlık ve rekabet gelişimin doğal parçası olabilir. Önemli olan duygunun nasıl ifade edildiği, ne kadar sürdüğü ve güvenliği etkileyip etkilemediğidir.
Bazı çocuklarda bebeksi konuşma, daha çok yardım isteme veya uyku–tuvalet düzeninde geçici değişiklik görülebilir. Belirgin ya da uzun süren gerileme değerlendirilmelidir.
İsteğe bağlı, yaşa uygun küçük katkılar aidiyeti destekleyebilir; ancak çocuk zorunlu bakım veren rolüne sokulmamalı ve kendi ihtiyaçları geri plana itilmemelidir.
Her çocuğa aynı şeyi vermek her zaman adil olmayabilir. Yaş ve ihtiyaca göre farklılıkların sakin ve anlaşılır biçimde açıklanması önemlidir.
Güvenlik riski varsa hemen müdahale edilmelidir. Küçük anlaşmazlıklarda taraf tutmadan sakinleşme, sıra alma ve çözüm üretme becerileri desteklenebilir.
Tekrarlayan veya şiddetli saldırganlık, yaralanma riski, hayvanlara ya da eşyalara zarar, yoğun öfke ve aile düzeninde belirgin bozulma varsa değerlendirme önerilir.
Bazı durumlarda ebeveyn tutumları, rutinler ve sınırlar üzerinde çalışmak önemli değişim sağlayabilir. Çocuğun da görülüp görülmeyeceği klinik ihtiyaca göre belirlenir.
Randevu ve iletişim
Ankara Beştepe’de yüz yüze değerlendirme ve klinik olarak uygun durumlarda online görüşme seçenekleri hakkında bilgi alabilirsiniz.
